Krwionone przez najczciej

Wskazania do założenia wkłucia centralnego

Wskazania są następujące:

Zobacz też

igła do iniekcji kateter wenflon cewnik Swana-Ganza port naczyniowy

Powikłania w trakcie zakładania wkłucia centralnego

powstanie odmy opłucnowej powstanie odmy podskórnej pojawienie się płynu w jamie opłucnowej zator powietrzny nakłucie tętnicy krwiak krwotok (zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami układu krzepnięcia) nakłucie przewodu piersiowego uszkodzenie nerwu lub splotu nerwowego w pobliżu miejsca zakładania wkłucia uszkodzenie ściany naczynia (np. rozwarstwienie) uszkodzenie ściany serca tamponada serca zaburzenia rytmu serca nieprawidłowe umiejscowienie kaniuli

Powikłania w trakcie utrzymywania wkłucia centralnego

zakażenie skóry w okolicy wprowadzenia wkłucia zakrzepica w żyle centralnej kolonizacja bakteryjna cewnika wewnątrz naczynia z możliwym rozwojem infekcji ogólnoustrojowej zator powietrzny zainfekowanie zewnętrznej części cewnika

Wkłucie centralnecewnik wprowadzony przez naczynie krwionośne do dużej centralnej żyły. Najczęściej umieszczany jest w żyle podobojczykowej. Inne lokalizacje to żyła szyjna wewnętrzna, żyła szyjna zewnętrzna. Możliwe jest też wprowadzenie cewnika do żyły dołu łokciowego (częściej u dzieci), tak aby koniec cewnika znajdował się w żyle głównej górnej, lub do żyły udowej, tak aby koniec cewnika znajdował się w żyle głównej dolnej.

brak możliwości wkłucia do żył obwodowych podawanie środków o osmolarności powyżej 600-700 mOsm/kg H2O podawanie środków obkurczających naczynia podawanie środków drażniących naczynia krwionośne (np. leki buforujące, cytostatyki) przewidywana długotrwała terapia dożylna konieczność agresywnej płynoterapii pomiar ośrodkowego ciśnienia żylnego pomiar parametrów hemodynamicznych poprzez cewnik Swana-Ganza - jako śluza naczyniowa konieczność stymulacji serca elektrodą endokawitarną - jako śluza naczyniowa jako dostęp naczyniowy w zabiegach dializy, plazmaferezy, separacji wstrząs hipowolemiczny wstrząs kardiogenny stan po reanimacji bezpieczny dostęp do żyły czczej górnej dla pełnego żywienia pozajelitowego

W odróżnieniu od zwykłego wenflonu, który wymaga usunięcia po kilku dniach, wkłucie centralne może pozostawać w żyle kilka tygodni, a nawet miesięcy, co jest przydatne przy długotrwałej konieczności podawania płynów i leków dożylnych, zwykle na Oddziałach Intensywnej Terapii, oddziałach hematologii lub oddziałach onkologii. Możliwe jest też pobieranie z wkłucia centralnego próbek krwi do badań.